| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 26 Januari 2012 - 22:28 |
Immortal Souls, die gaan ook al een tijd mee. Twintig jaar zitten de Finse Christelijken al in het vak met hun solide subtopper Gothenborg-variant. Nooit echt extreem subliem, maar voor de man of vrouw die graag in de 9,99 euro bak graait een aardige vangst. Dit is album nummer vier.
Ik hou wel van dingen die eindigen zoals ze beginnen, zoals David Lynch's Lost Highway. Ook deze plaat doet dat, letterlijk dan. Inhoudelijk krijg je typische Dark Tranquillity-muziek, met een Fins Bodom-randje Veel dood(s) gemaakte power metal met snauwende vocalen en een pak melodieuze freewheelende gitaarhelden. De nummers zijn niet bijzonder hitgevoelig, maar ook niet enorm diepgaand, typisch Immortal Souls eigenlijk. Emotionaliteit vrezen ze niet, dat wordt volledig duidelijk met het clean gezongen One Last Withering Rose, waar de heavy/power metal-liefhebberij van de band naar voren komt.
Typische melodeath metal, zo Scandinavisch als 't maar kan. Het blijft een subtopper, dit Immortal Souls, net als de bandnaam (ik ben in een goede bui). Meer gewichtigheid dan vorige albums, maar het mist toch kracht, visie en songwritingskills om het naar een hoger niveau te tillen.
Tracklisting:
| * Reageer |
